Zaczynając pisać ten krótki tekst na temat Imprezy muzycznej Kazantip odbywającej się nad Morzem Czarnym na Ukrainie już od 15 lat, dogoniła mnie pewna myśl związana z muzyką. I od niej zacznę. Muzyka i dźwięki przeplatają się z w naszym życiem nieustannie; są wszędzie, ale w ciągu dnia powszedniego nie zwracamy na nie uwagi. Gdzieś przemykają, nie grają roli, do czasu gdy coś się w naszym życiu wydarzy. Nagle okazuje się, że muzyka jest nierozerwalnie związana z najważniejszymi, najpiękniejszymi, czy też najsmutniejszymi chwilami naszego życia. Czy ktoś wyobraża sobie ślub bez dźwięków marsza Mendelssona …. Myśle, że nie. Gdy jesteśmy zakochani, zauroczeni słuchamy muzyki, bo kojarzy nam się z bliską osobą lub z piękną chwilą. Muzyka wzmaga doznania, upiększa chwile życia. Muzyka jest też naszym lekiem na łzy smutku czy rozstania; pomaga nam przejść przez trudne chwile gdy nie mamy ochoty z nikim rozmawiać, gdy wszystko co nas otacza nie jest takie jak powinno być, gdy nikt nas nie rozumie. Leżymy sobie i słuchamy muzyki, która ma być lekarstwem na cale nasze zło. Muzyka to emocje. I pewnie te emocje jak też chęć oderwania się od rzeczywistości, trybików maszyny przetrwania w dzisiejszym świecie, po raz trzeci skierowały mnie na Kazantip.

Gdzie jest i czym jest Kazantip? To pierwsze pytanie jakie zadawali mi znajomi po pierwszym wyjeździe. Teraz coraz więcej ludzi przyłącza się do nas. Wyjeżdżamy razem i nikt nie żałuje.

Repubica Kazantip, bo tak brzmi pełna nazwa, znajduje się dwie godziny drogi od lotniska w Simferopolu. Po wylądowaniu przesiadamy się w taxi, którą prawdopodobnie będzie czarna wołga w wieku pamiętającym dobrze czasy ZSSR. Po półtorej godzinie drogi dojeżdżamy do wsi Popovka i tu możemy powiedzieć, że już prawie jesteśmy na Kazantipie. Teraz musimy znaleźć nocleg, co wymaga trochę czasu, bo o wolną kwaterę nie łatwo, ale jak się pochodzi to się coś znajdzie. I tak po zrzuceniu bagaży w naszym nowym domu pędzimy po wizy, bo bez wizy do Republiki Kazantip nie wejdziemy. Kupujemy wizę, pani w okienku robi nam zdjęcie i stajemy w kolejce do wejścia. Każda osoba przed wejściem przeciąga wizę przez czytnik i dopiero po ukazaniu się zdjęcia na monitorach (że Ty to Ty) zapala się zielona lampka, bramka otwiera się i wchodzimy na plażę Republiki Kazantip.

Pierwszy raz kiedy znalazłem się na Kazantipie trafiliśmy właśnie na zachód słońca i każdemu życzę, aby tak go przywitał Kazantip. Jest to chwila niesamowita, którą opowiadam i wspominam do dziś. Weszliśmy na plażę myśląc, że o tej porze nic się nie będzie działo i nie będzie ludzi. Jakież było nasze zaskoczenie, gdy po przekroczeniu wejścia okazało się, że na plaży jest tłum ludzi; wszyscy siedzą i patrzą na slońce, a w tle snuje się spokojna muzyczka. Ale to nie koniec. Kolega, który nas tam zaprowadził i pierwszy raz pokazał Kazantip, powiedział - patrzcie, co będzie teraz! Gdy zachodził ostatni promień słońca, nagle wszyscy wstali, zaczęli bić brawo, otwierać szampany i częstować się nawzajem. I tak każdego dnia żegna się słońce na Kazantipie.

Ludzie którzy tam przyjeżdżają mają niesamowicie pozytywne nastawienie, które udziela się wszystkim; każdy jest uśmiechnięty i czuje się wolny od problemów dnia codziennego.

Od godziny 24 zaczyna grać główna scena, a cały Kazantip jest oświetlony setkami reflektorów, które rozświetlają plaże i niebo co robi ogromne wrażenie i tworzy niesamowity klimat.

Stojąc na schodach przy wejściu, pierwszą rzeczą jaka nam się rzuca w oczy to scena, która znajduje się...w morzu, a oprócz niej na Kazantipie mamy jeszcze 11 innych scen, gdzie możemy posłuchać wszystkich rodzajów muzyki klubowej i występów na żywo. Każdy znajdzie coś dla siebie. Bardzo ważne jest to, że na Kazantip jeszcze nie dotarła komercja (pewnie z czasem zaatakuje, bo już w sponsoring wkraczają globalne marki), co wyróżnia to miejsce na mapie Europy. Przyjeżdżający ludzie wiedzą po co tu są; interesuje ich muzyka, ale nie ta grana do znudzenia w komercyjnych stacjach radiowych tylko naprawdę dobra klubowa muzyka. Ludzie nie boją się bawić przy nieznanych utworach, nie stają w miejscu myśląc: nie znam tego kawałka, więc nie bawię się dobrze, wychodzę! Nie, ci ludzie chcą poznawać nowe dźwięki, potrafią się przy nich świetnie bawić i niesamowicie żywiołowo reagować. Granie dla takiej publiczności jest wielką radością, której już dawno nie czułem grając w polskich klubach. Ale może jeszcze ten klimat powróci...?

Wyjeżdżając na Kazantip nagle znajdujemy się w miejscu, gdzie czas nie odgrywa roli, gdzie przez 24 godziny na dobę jesteśmy w miejscu, w którym coś się dzieje, zawsze gra muzyka... i tak przez 37 dni.

/zapraszam do galerii zdjęć z Kazantip/

_________________________

Od Redakcji: Autor jest rezydentem warszawskiego klubu Cinnamon.

Strona DJ Shota - znajduje się tutaj, mamy nadzieję, że uda nam się namówić Go na więcej tekstów na temat muzyki klubowej i nie tylko:)

Strona Festiwalu Kazantip