Idą, drepcą, a właściwie jadą ... Od tygodnia nie można się przebić przez zatłoczone ulice miasta. Całe towarzystwo, w godzinach pracy, z amokiem w oczach odpala swoje volkswageny, skody czy inne peugeoty i olewając obowiązki wynikające z podpisanej kiedyś umowy o pracę wyrusza w miasto.

Arkadia, Galeria Mokotów, Domy Centrum - oto świątynie , niczym Mekka, święte miasto dla wyznawców Islamu, stają się w ten przedświąteczny okres celem pielgrzymki wyznawców wiary „postaw się a zastaw się”.

Godzina 11:00. Staram się załatwić sprawę służbową. Polega ona na dojechaniu do Urzędu Skarbowego znajdującego się ok. 5 km od siedziby firmy. Zajmuje mi to godzinę z kawałkiem , tyle co dojazd do Radomia , tylko dystans jakby mniejszy a i spalanie na poziomie 25 litrów na 100 km. Wokoło mnie ludziska w gablotach ze śmiercią w oczach obracający się przez prawe ramię, aby sprawdzić czy ktoś nie jedzie z lewej strony starają się przypomnieć sobie czy „jedynka” to do przodu i w lewo czy może odwrotnie... nie mówiąc już o niezwykle skomplikowanej operacji skorelowania tego wszystkiego z wciskaniem pedałów - Boże, który to gaz a który sprzęgło? A właściwie po co jest sprzęgło? Istna paranoja – nie mogli tego jakoś wymyślić prościej?

Przed nami jeszcze cały tydzień pościgu za najbardziej niepotrzebnymi rzeczami jakie nasi ukochani dostaną od nas pod choinkę. Dziadek – skarpety, bo stęka, że mu zimno, babcia – kierpce, bo stare przez sklerozę gdzieś posiała, ojciec – komplet Gillete do golenia – niech wreszcie wygląda jak człowiek. Syn – dezodorant, bo się franca kąpie raz na 3 dni i mu jedzie spod pach, a córunia nową śliczną lalkę Barbie. A stary? Staremu jakąś książkę z wyprzedaży – niech się odchamia. Nic tylko browar i mecze w TV...

Będzie też inaczej. Jesteśmy tymi najlepszymi, którym się w rodzinie najlepiej powodzi ... Największe mieszkanie, auto niczego sobie, nic tam że syn ciotki ostatnio kupił passata, pewnie był bity albo może na lewo ściągnięty? Pewnie będzie miał kłopoty z papierami, albo mu się rozkraczy przed Warszawą jak będzie do nas jechał na Wigilię ... Nasza Corollka jest nowa, kupiona na raty. Zesramy się, ale ją spłacimy ! Nic nie będzie widać, że sobie flaki wypruwamy żeby na te pieprzone raty starczyło! A prezenty? A takiego wała, nie damy im pretekstu do tego żeby pomyśleli sobie że u nas bida! Rodzicom kupimy telewizor - na raty, będzie po 125 zł miesięcznie ale jakoś wytrzymamy. Będzie Samsung LCD! Taki płaski! 28 cali! Wszyscy będą wiedzieli, że to od nas! Dzieci ... dzieci? Po komórce! Na paskach mają nosić co by wszyscy widzieli! No!

I będzie też tak jak być powinno, najpiękniej, z uczuciem, dobrym słowem, uśmiechem. Będzie książka , słodycze w skarpecie, drobne podarunki płynące z serca a nie z kieszeni ... Tak jak być powinno...

Wigilia, siedzimy przy stole. Przed chwilą łamaliśmy się opłatkiem. Zaczynam od rodziców. Czułe pocałunki, szczere życzenia zdrowia, stu lat życia ... Kontaktujemy się często, tak więc wiemy doskonale czego komu życzyć. Mamie powrotu do zdrowia, ojcu ,żeby wreszcie sąsiad palant spadł z tego tarasu którego nie czyści z liści jesienią , przez co woda leje się po elewacji niszcząc tynk, a więc żeby spadł ten łajdus na mordę i kulasy połamał. Dalej żona, z nią to sobie pożyczymy wieczorem jak będziemy sami :-) , dzieciom aby WRESZCIE załapały że jak nie zaczną się uczyć to za parę lat wylądują na budowie i będą cegły nosić... jak co roku mają poważny kłopot ze słuchem.

No i teraz się zaczyna. Stoję przed ciotką, wujkiem, braćmi ciotecznymi, facetem mojej siostry – co ja mam im powiedzieć? CZEGO JA MAM IM DO K.. NĘDZY ŻYCZYĆ JAK JA ICH W OGÓLE NIE ZNAM?

Podchodzi do mnie Marek – syn wuja. Zarozumiały gówniarz, który ponieważ nie byłem na jego imprezie imieninowej (gdzie zapewne zalałbym tak ryja, że bym nie wiedział jak się nazywam przez kolejne 3 dni) ZAPOMNIAŁ następnego dnia przyjść na komunię mojego syna. Nic wielkiego , zapomniał, czy nie mógł przyjść bo go gardło bolało, może głowa... Nic wielkiego . Jest tylko ojcem chrzestnym. Nikt pewnie nie zauważył, że go nie było. Mojemu synowi pewnie w ogóle nie było przykro... pewnie też nie zauważył.

No więc podchodzi do mnie z uśmiechem. Przecież są święta, nie? TRZEBA się uśmiechać, TRZEBA się pocałować i życzyć sobie wszystkiego naj. No więc to robimy, rąsia, buzi, zdrowia, szczęścia, kasiory, nowej fury, fajnej dupy, takie tam męskie subtelności.

Dalej wujo. Nie widziałem go od poprzednich świąt , tak samo jak ciotki – grzecznościowe buzi ,dupci , czekoladki, cmok, cmok, dalej ta sama kalka powtarzana n razy w stosunku do drugiej ciotki, trzeciego wuja, stryja ... kurwa mać ile jeszcze – siadajmy już!

Praca w podgrupach – ja z żoną i dzieciakami obok rodziców, dalej wujo z synem, drugi wujo z ciotką i stryjkiem, Mareczek wyjmuje komórkę która chyba tylko sama latać nie umie – tak to ma wszystko. Budzi się facet siostry – wyjmuje swoją – też kupioną 2 dni temu. Model z roku 2008, aparat z matrycą 8 mpixeli, komputer, gps, gprs, mp3, JPG, MZK,PCK, PZPR ... . Zaczyna się dyskusja która lepsza, skończy się za jakieś pół litra z kawałkiem . Wujo zasuwa tą samą opowieść z czasów okupacji co rok temu , słucha go tylko jego brat a mój ojciec bo inni już ją znają na pamięć i są odwróceni dupami a jemu nie wypada bo na nim wujo skupia uwagę.

Co roku to samo. Obłuda, udawanie, co jakiś czas szczere zdanie ginące wśród morza kitu, pozerstwa, sztuczności. Rodzice zasuwają 3 dni przed wigilią, żeby efekt był jak zwykle niesamowity – wspaniale dania, ciasta, nalewki. Docenią to może 3-4 osoby.

Reszta przyjedzie, żeby się nawpieprzać, nachlać, pokazać nową komórkę, Mareczek będzie chlał nastojkę z wiśni, którą ojciec nastawił poprzedniej jesieni jak chla się najgorszą berbeluchę kupioną w Tesco za 25 zł. Nastojka z wiśni pod pierogi, nalewka z pigwy pod śledzia, a co tam ! i tak się w końcu wszystko w bebechach miesza, nie? A dają, za darmo, to trzeba korzystać ile wlezie !

Wreszcie około 21-ej zostaniemy sami z rodzicami. Robi się cicho i jakby bardziej sympatycznie. Każdy obżarty po korek, ze szklaneczką czegoś mocniejszego siadamy sobie, każdy jak mu wygodnie i mamy wreszcie czas na prawdziwe rozmowy, o życiu, o troskach, o planach na najbliższą przyszłość. Wymieniamy się prezentami. Każdy bardzo osobisty, dający dużo radości, mimo iż czasem nie przedstawia jakiejś nadzwyczajnej wartości materialnej. Jest od serca, szczery, prawdziwy. Pomagamy sprzątnąć ze stołu, dziękujemy za wspaniałą wigilię. Juto pierwszy dzień świąt.

Obłuda. Definicja WP Encyklopedia, cyt.: „wada etyczna związana z fałszywym, nieszczerym, dwulicowym postępowaniem, podejmowanym jedynie ze względu na zewn. formy lub korzyści; przejawem o. jest m.in. moralność mieszczańska”. koniec cyt.