Jest ci źle? Boli cię brzuch, pies sika do butów, żona rzuciła dla innego, zdradza mąż, wywalili z pracy, córka się puszcza a politycy kłamią?

No cóż. Nie pomogę ci rozwiązać wszystkich problemów, ale mogę pokazać coś, dzięki czemu przez dłuższą chwilę poczujesz się o 2 kroki od nirwany.

Do szczęścia potrzebujesz:

1/3 kubka cukru pudru. Nie masz? To zrób. Jeśli masz mikser z nasadką z nożykami czy coś w tym duchu – poradzisz sobie. Nie musi być super miałki. Cukier, nie mikser.

1 kubek mąki.
2 łyżeczki proszku do pieczenia.
2 czubate łyżki ciemnego kakao.

Wszystko to przesiewasz przez sitko. Bierzesz pół tabliczki czekolady gorzkiej, siekasz i dorzucasz do przesianych składników do miski.

Bierzesz drugą miskę, do której wlewasz:

1 jajko,
2-3 łyżki oleju,
1 kubek mleka,
2-3 łyżki śmietany
2 krople aromatu waniliowego albo śmietankowego.

Mieszasz.

Teraz włączasz piekarnik – niech się rozgrzewa do 200°C. Przyszykuj formy do muffinów.

Teraz możesz mokre składniki wlać do suchych (albo na odwrót), mieszasz szybko i niezbyt dokładnie i wlewasz brązową breję do foremek. Jeśli chcesz, możesz dorzucić po kawałku (1/2 kostki) czekolady do foremek. Taka czekolada zanim zatonie w cieście cudownie się roztopi, będzie miękka i wilgotna, kiedy wyjmiesz gotowe ciasteczka… Czujesz to? Gotów? Wstawiasz formy do nagrzanego piekarnika… po 20 minutach wyłączasz… czekasz jeszcze chwilę… Cudowny aromat rozchodzi się po świecie…

Na tym etapie prawdopodobnie brzuch przestał Cię boleć, żona zwabiona zapachem puściła w trąbę listonosza i błaga, byś ją przyjął z powrotem, mąż przejrzał na oczy i zupełnie nie rozumie, co widział w tej rudej miotle z naprzeciwka, pies sam sobie zapiął smycz, założył kaganiec, zabrał worki na odpady organiczne i wyprowadził się na spacer, szef dzwoni z awansem i podwyżką, córce odrosło dziewictwo a politycy... no nie, nie wymagajmy niemożliwego, politycy nadal kłamią... Ale bierzesz go do ust, czujesz jak czekolada rozkosznie pieści twoje zmysły i wszystko inne przestaje mieć jakiekolwiek znaczenie…