Pamiętacie "Coś pożyczonego"? Jak napisałam w ostatnim komentarzu.. książka mnie pochłonęła. Kiedy więc zauważyłam na półkach "Coś niebieskiego", nie mogłam oprzeć się pokusie...

Jest to kontynuacja przygód Rachel i Darcy, opowiedziana z perspektywy tej drugiej. Pierwsze zdanie "Urodziłam się piękna" naświetla nam osobowość Darcy. Poznajemy Ją, jako powierzchowną, wykorzystującą swoją urodę, płytką ignorantkę, w kostiumie od Chanel. Pokrótce wkraczamy w świat głównej bohaterki. Przedstawia dom, w którym się wychowała i wartości, jakie Jej wpojono. Nic dziwnego więc, że Jej życiem decydują osobisty urok, prestiż, pieniądze i przyjemności. Kurczowo chwyta się przeszłości i gdy wali jej się świat, podejmuje coraz to głupsze decyzje, aż w końcu zostaje sama. Zgodnie ze swoją naturą, obarcza winą cały świat, tylko nie siebie.

Jej chęć przetrwania jest jednak godna podziwu. Która z nas nie załamałaby się podwójną zdradą, ciążą z nieodpowiedzialnym kolesiem, utratą wszystkiego, co do tej pory stanowiło o naszej pozycji? Darcy jednak walczy, kierując się dążeniem do własnego szczęścia, które pojmuje po swojemu: jeszcze im pokażę, jaka jestem szczęśliwa... Wkrótce jednak zostaje zmuszona zmierzyć się ze swoją egocentryczną naturą i zastanowić nad sobą samą.

Książka opisuje metamorfozę głównej bohaterki. Krok po kroku, jesteśmy świadkiem jej wewnętrznej przemiany. Widzimy, jak powoli jej świat ulega przewartościowaniu, a miłość i macierzyństwo zajmują należyte im miejsce. Bohaterka przekonuje się wreszcie, że prawdziwa przyjaźń nie polega na rywalizacji, a miłość to coś więcej niż tylko seks. Z beztroskiego, egoistycznego dziewczęcia przeistacza się w dojrzałą matkę, kobietę i przyjaciółkę.

Całość łatwo się czyta. Jak zwykle połknęłam twórczość Emily Giffin w kilka godzin. Przeczytałam już zresztą następną książkę tej autorki, ale o tym w następnym odcinku ;)
Naprawdę polecam tę pozycję.