Aforyzmy. Tytuł zbiorku takowych, autorstwa S.J. Leca sugeruje, że są to takie „Myśli nieuczesane” i coś w tym chyba jest. Bo to są takie potargane, często nie do końca poprawnie sformułowane fragmenciki czyichś wypowiedzi, czasami fraszki - dłuższe, lub króciuteńkie, jak ta:

„Boję się rogów, od przyjaciół, nie od wrogów” (J.Sztaudynger)

Akt kobiecy? - „Chuda, gruba, smutna, czy wesoła. Nieważne! Ważne, że – goła!” (kozucha)

Całe, satyryczne wierszydełka, lub ich fragmenty, jak na przykład taki:

„(…) lecz ten świat idealny
ciągle nie jest gotów,
bo każde pokolenie
swoich ma idiotów.
Jak jasno wynika
z powyższego stwierdzenia –
jest jednak coś, co łączy
wszystkie pokolenia” (M.Załucki)

Bywają aforyzmy o znaczącej wymowie, takie maksymy, odnoszące się do spraw światopoglądowych, ogólnoludzkich:

„Ludzie postanowili, aby Boga nie było, ale nie wiedzą, że On nie ma obowiązku stosować się do ich uchwał!” (S.Wyszyński)

„Nie wystarczy urodzić się człowiekiem, trzeba jeszcze być człowiekiem.”(j.w.)

Albo autorstwa J. Waldorffa:
„Zasługi i błędy człowieka ważyć trzeba na dwóch, osobnych szalach, nie przekreślając zasług z powodu błędów.”

Aforyzmy odkrywcze, przynajmniej zdaniem ich autorów:

„W krzywym zwierciadle krzywe rzeczy wydają się proste.”(S.Wróblewski)

„Rzeczywistość, oglądana w krzywym zwierciadle, często zyskuje na urodzie.”(kozucha)

„Dochód narodowy nie rozmnaża się przez podział”(J.Wejroch)

O wydźwięku nieco politycznym:

„Niektórym ludziom sztandary służą jako żagle.” (J.Wejroch)

„Zawsze szukamy winnych za poniesione klęski.” (E.Iwanicki)

Aforyzmy złośliwe:

„Dobry tytuł, to co najmniej połowa sukcesu dzieła. Dobre książki zna niewielu, ale dobre tytuły wszyscy. Tytuł, w odróżnieniu od samego utworu, powinien obiecywać wiele.”(J.Wittlin)

I jeszcze, tegoż autora:

„Jeśli ponosi nas temperament, jeśli rozpiera nas siła, jeśli tryskamy zdrowiem – z łatwością możemy się tego wszystkiego pozbyć, uprawiając sport. Kilkadziesiąt dyscyplin sportowych gwarantuje nam wszelkie możliwe, najbardziej nawet skomplikowane urazy.”

„Dziecko rozpuszczamy konsekwentnie i metodycznie, poczynając od kołyski, a kończąc w momencie, gdy dziecko zacznie rozpuszczać własne dziecko.”

I, równie często przesycone humorem „postrzegałki” a propos pożycia:

„Odwaga i szczerość w małżeństwie, jest jak taszyzm w malarstwie. Czasem prowadzi do rzeczy nie zamierzonych.” (H.Horosz)

„Kto zmienia kochanki, jak rękawiczki – najczęściej chodzi w używanych.”(j.w.)

„Co to są dzieci? Przemysł chałupniczy.” (M.Samozwaniec)

„On stracił dla niej rozum,
ona dla niego cnotę.
Niestety, potem rozum
zjawił się z powrotem.” (M. Załucki)

O kobietach:

„Znam żony, które tak dalece dbają, by ich małżeństwo się podobało otoczeniu, że zapominają o tym, co trzeba, żeby im dwojgu się podobało.” (J. Iphorska)

„Kobieta, która nie ma mężczyźnie nic do powiedzenia, powinna mu to mówić krótko.” (j.w.)

„Nie ma kobiet niezrozumiałych, są tylko mężczyźni niedomyślni.” (M.Samozwaniec)

„dziewczyna to piec, w którym powoli piecze się baba.” (j.w.)

„Kobieta to firanka w oknie. Ma ładne wzory, lecz przesłania świat.”(H.Horosz)

„Mężczyznę zawsze można przekupić pochlebstwem, kobietę – nigdy!” ( O. Wilde)


Agnostyczne:

„Zacząłbym wierzyć w Boga, ale przeraża mnie ogromna liczba pośredników.” (E.Iwanicki)

Myśli wyraźnie ponadczasowe:

„Jedynie pierwotny strój Ewy nigdy nie wychodzi z mody.” (Z.Hołodiuk)

„Jeżeli cię głupiec nie rozumie, to jeszcze nie dowód, że jesteś mądry.” (j.w.)

„Nic tak ludzi nie dzieli, jak wspólne mieszkanie.” (j.w.)

„Kopać leżącego, to niehonorowo, ale – bezpiecznie!”(A.Stok)

O krytykach:

„Nie podcinajmy skrzydeł młodym poetom, bo będą nas męczyć na ziemi.” (W. Scisłowski)

I takie tylko, ot, myśli zawinięte w sreberko:

„Prawo dżungli jest aktualne i na terenach nie zalesionych.” (M.Szargon)

„Z dowcipów o wariatach można by stworzyć wizerunek niejednego normalnego człowieka.” (j.w.)

Do zbiorków aforyzmów warto sięgać, choćby od czasu do czasu, dzięki nim człek nie czuje się taki samotny w tej „nie zalesionej dżungli”.

Warto też notować swoje własne, ku osobistej pamięci:

Wartość arcydzieł rośnie wraz z kwadratem czasu, który upłynął od śmierci ich autora.
Potęgę świadomości określa czas poświęcony na filozoficzne rozważania nad sensem istnienia.
Tak zwana życiowa mądrość pozostaje w ścisłej zależności z liczbą zakrętów drogi, którą kroczymy.
Szczęście w miłości jest odwrotnie proporcjonalne do naszych wysiłków, by je mieć.

I tak, medytując sobie nad potencjalnymi okolicznościami, w których znanym i często podziwianym Autorom mogły przychodzić do głowy takie „mądrości”, albo po prostu zaśmiewając się serdecznie z dowcipnych ścieżek, którymi czasami podążają ludzkie myśli, zawsze znajdziemy coś, co akurat pasuje nam jak ulał. Na przykład teraz, w kryzysie finansowym:

„Pieniądz jest bezwonny, ale się ulatnia.” (S.J.Lec)

I od razu jakoś jest, jeżeli nawet nie - lżej, to w każdym razie - radośniej wytrwać, prawda? Trzeba tylko pamiętać, że:

"Więcej warta jedna myśl, ale własna, niż tysiąc, ale cudzych!" ( jej autora, niestety, nie pamiętam, formę też mogłam przeinaczyć, ale taki był sens tej sentencji)

Czytanie, nie podparte myśleniem, jest drogą donikąd. (koz)